Over zen en leven

Gisteren afscheid genomen bij ZEN onder de Dom. Vast niet voor eeuwig, maar toch. Veel oude vrienden en bekenden, gezellig om samen te zitten, met een biertje na afloop. Ruud nam het woord na de zit en ik kan daar niet zo goed tegen, het was heel ontroerend. Ik kreeg een hoogstwaarschijnlijk belachelijk duur maar schitterend cadeau, een professioneel ingelijste afdruk op rijstpapier van een linoleumsnede door een Japanse kunstenaar, Senpan Maekawa (1888 – 1960). Het British Museum zegt: ‘He was one of the great personalities of twentieth-century Japanese prints’.

Ik doe ‘m hier bij, omdat het zo mooi is dat het zonde is als ik er alleen van geniet. De titel is Tori (Vogels), uit de serie Yagai Shônin (Buitenschetsen) uit 1928.

De prent is heel eenvoudig en heel bijzonder, roept een wereld op, als een haiku. Een man, liggend op een heuvel, zijn hoed op een stok en drie vogels in vlucht. De stilte van de schemering, vogels brengen de ruimte tot leven, de geur van gras. Mijn liefste moment. Zo kijk ik ook uit mijn raam.

Guus, die bij ons eerste lustrum vijf haiku schreef (klik hier voor de originelen!), maakte er ditmaal vijf bij de prent. Eén is er gekalligrafeerd door een Japanse vriendin van Ruth:

In het avondlicht
het geluid van vogels
ijler en ijler

De andere vier:

De hoed op mijn stok
knikkend in de zachte wind
als ik ga liggen

Voorbij die oever
verdwijnt hun reflectie –
een vlucht vogels

Een kussen van gras
op een mat van aarde
buigend riet

Aangekomen
waar het stille water
de hemel toont


Heel erg mooi. Dankjewel.

Ik wil iedereen die er gisteren was, bedanken. Iedereen die er niet was ook, alle mensen waarmee we samen hebben gezeten de afgelopen 15 jaar. Het was fijn om het samen te doen. We zullen elkaar blijven tegenkomen. Ik kijk ernaar uit.

ZEN onder de Dom gaat door onder de bezielende leiding van Johan en Wieger. Dat is mooi. Ik laat intussen alles even bezinken en kijk, naar de vogels in het avondlicht, ijler en ijler.