Over zen en leven

 
Vuur 08/08/2010
 
Ik lees in het boek ‘Als de Boeddha zou daten’ van Charlotte Kasl. Ik beken het maar. Daarmee trotseer ik het risico dat dit het eerste is dat een potentiële volgende werkgever (ik ben op zoek naar een goeie baan) over me leest als hij me googled. Liefde is mijn achilleshiel, hoewel ik nu toch meen een belangrijke barrière te hebben doorbroken. Er staan behartenswaardige dingen in het boek. Dingen ook waar niemand veel bezwaar tegen kan maken, zoals ‘Wanneer we ons van onze eisen bewust worden en er minder op staan dat dingen zo zijn als we graag willen dat ze zijn, voelen we ons steeds vrediger en steeds meer in contact met ons mededogen en onze tederheid.’

Ongetwijfeld. Maar de hamvraag is natuurlijk hoe. Dit citaat is wat mij betreft veel te conceptueel. En zo zijn er veel meer. Ook bijvoorbeeld over de aard van het boeddhisme en wat dies meer zij. Als ik iets lees wat waarachtig is voel ik vuur. Dat is zeldzaam bij dit boek. Maar misschien komt het nog.

Ik leer vooral uit concreet handelen, ervaren, feedback krijgen en een eventueel daaruit voortvloeiend persoonlijk en onoverdraagbaar inzicht. Een soort heldere ontdekking die vanaf dat moment een onderdeel gaat uitmaken van wie ik ben. In het kader van het ontstaan en de onmetelijkheid van het heelal ongetwijfeld volkomen irrelevant, maar ik voel me wel weer wat vrijer en oprechter en dat is ook wat waard. Ook voor de mensen die het met mij moeten uithouden.

Terug naar Kasl. Waarom worden dit soort boeken geschreven? Het is niet moeilijk om tot de ontdekking te komen dat woorden, zinnen, taal, papier en boeken in veel gevallen volkomen inadequate middelen zijn om inzicht over te dragen, om te komen tot fundamentele ontdekkingen over jezelf en de manier waarop je met de werkelijkheid omgaat. Het blijft steken in ‘doe dit, dan gebeurt dat’. Het hoe ontbreekt. Dat is namelijk uitermate subtiel, situationeel en individueel. Je kunt dingen maar op één moment effectief integreren,  namelijk als je er aan toe bent. Een intens verlangen om uit je eigen gevangenschap te breken, een innerlijke gedrevenheid en dan het goede woord op het goede moment. Leven in plaats van lezen.

Die innerlijke gedrevenheid speelt ook een belangrijke rol in zen. Daarom werkt het niet om te bedenken dat iedereen al Boeddha is vanaf het begin der tijden (zie vorige blogpost). Als je niet totaal gedreven bent om je eigen ware natuur te realiseren kun je het wel vergeten. Als je zit in de overtuiging dat je daarmee je boeddhanatuur tot uitdrukking brengt zit je niet echt. Vuur en intens verlangen, dat zijn de echte grondstoffen van zenbeoefening. Hakuin waarschuwt al op onnavolgbare wijze tegen allerlei leraren die de fine fleur van de zennatie hun gedrevenheid ontnemen door te zeggen dat alles inherent perfect is precies zoals het is. De kracht van het nu is juist het allesverzengende vuur van verlangen, verlangen tot bevrijding.
 


Comments

Olaf link
08/10/2010 14:30

Beste Ron,
Denk je niet dat als de eerste golofte je echt te pakken krijgt dat he verlangen je op je kussen doet branden? Ik ben het helemaal met je eens alleen het verlangen dat het uiteindelijk allemaal goed komt, kan je voortdrijven. Daarvoor moet je wel de moed hebben om niet cynisch te worden.

Reply
frank
08/13/2010 15:40

Hi Ron

'Waarom worden dit soort boeken geschreven?' ... inadequate middel...om te komen tot fundamentele ontdekkingen over jezelf en de manier waarop je met de werkelijkheid omgaat. Het blijft steken in ‘doe dit, dan gebeurt dat’. Het hoe ontbreekt.'

Heb je niet gewoon het verkeerde boek gekocht? Wat je zocht stond er niet helemaal in, jammer dan. Boeken, praatjes, plaatjes kunnen zeer effectief zijn mbt tot overdracht, iets raakt je zomaar, en dat kan eigenlijk alles zijn. Maar het gaat om de inhoud(niet het medium) en de timing, in relatie tot joe op dat moment.

I agree.'Dat alles goed is zoals het', je daarmee het nirvana laten insussen = ARLG! Het is het herschikken, opnieuw inrichten van dezelfde gevangenis, er dooft niets. Betreffende dame heeft het in haar boek helaas niet(?) over een diepere oorzaak van het liefdesperikelen, niet jouw knagende 'Hintergedanke' die je verontrust, die brullende leeuw die voorkomt dat je wegdommelt op je kussentje.

Ik las het introotje van het boek (bol.com) en lees:
– Formuleer je wens tegenover het universum
– Laat je leiden door je hogere zelf en niet door het ego
– Zoek naar je ware gelijke
– Blijf trouw aan je eigen spirituele pad
– Vind de balans tussen geven en ontvangen

Hier staat een inherente belofte die suggereert dat je na het lezen van dit boek deze (voor mij dan) onmogelijke voorwaarden kan bevatten en uitvoeren. En gewoon je gezond verstand gebruiken staat er niet bij. Jammer.

Die zelfhulpboeken-met-boeddhistische-saus, Johan blogt ook over zo een (http://zenuw.blogspot.com/), hebben hun zeker nut als je ergens mee zit. Als inspiratie, concreet worden ze natuurlijk voor geen enkel individueel geval. Had je niet wat te hoge(ere) verwachtingen?

Ik ga het boek niet lezen. Maar heb wel een vraag mbt tot haar onderwerp: hormonen die mijn lust aanjagen, kan of mag je die met rust laten?

groeten weer!

Frank

Reply
Roel link
11/24/2010 16:33

Dag Ron,

Dat het verlangen aan alles wat jou in je leven drijft ten oorsprong ligt, is evident. En dankzij onze verlangens kunnen we onze hoogstunieke weg in dit leven makkelijker ontdekken. Op voorwaarde dat we onze verlangens niet negeren. (En Frank, iedereen kan met een beetje goede wil begrijpen dat ik het over de langetermijnverlangens heb, de levensdromen, de "roepingen". De verlangens op heel korte termijn, zoals fysieke en materiële lusten zijn gewoon een spel van af en toe toegeven en af en toe laten, zodat we er ons niet afhankelijk van maken).

Het "hoe" ontbreekt in dit boek, zeg je. Wees gelukkig en geprezen! Boeken kunnen altijd inspireren in het wat en het waarom. Maar het hoe kan hoogstens in voorbeelden naar voor komen.

Hoe je iets aanpakt is immers voor alle mensen verschillend, en dan ook nog eens afhankelijk van de precieze situatie.

Hoe kom je dan tot het hoe?

(Zie je het venijnige van deze vraag? Eerst zeg ik dat je het hoe niet kan uitleggen, dan ga ik het uitleggen.)

Ik deel dit omdat je het volgens mij al wel weet. Dat is immers dan weer voor veel mensen hetzelfde. Mijn eigen ervaring is dat je in de ontspanning, in de stilte altijd inspiratie vindt.

Voor heel veel mensen werkt het om voor het mediteren en ook voor het slapengaan een hoe-vraag te stellen. Tijdens of na de meditatie of de volgende ochtend komt vaak het antwoord boven. En dat is dan heel vaak jouw enige echte unieke antwoord. Een antwoord dat niemand anders jou kan geven.

Ik krijg die antwoorden al heel mijn leven. Ik laat me zelf nog te vaak tegenhouden door mijn angsten... Maar da's weer een ander verhaal.

Probeer het eens uit? En laat me weten of het voor jou ook werkt! Ik ben benieuwd.

§ Roel

Reply



Leave a Reply